Nooit gedacht dat ik nog eens een stukje zou schrijven over het jaar 2012. Ik was altijd wel geinteresseerd in de maya's, maar wist niet waarom. Nu wel, en daarom wil ik dit stukje met je delen.
Ik hoop dat het een beetje leesbaar is. Het is een beetje wiskunde, natuurkunde en sterrenkunde door elkaar, met uiteindelijk een spirituele betekenis. Ik laat me niet hinderen door enige kennis van zaken, ergens zou ik best een misstap in mijn redeneringen kunnen maken. Toch denk ik dat deze informatie van enige waarde kan zijn omdat het je kan aanzetten om na te denken over de natuur en waarom de dingen zijn zoals ze zijn.
Op deze pagina kan je eerst lezen over de maya's, dan over de moderne astronomische wetenschap. Op basis van deze informatie probeer ik iets over 21 december 2012 te concluderen. Daarna wordt de uitkomst vergeleken met de oude hinduistische denkwijze. Tot slot volgt een combinatie van de zienswijze van de hindu's, maya's en moderne wetenschap.
In Yucatan, Mexico, hebben we diverse maya tempels bekeken. Het meest heb ik geleerd van de tempels in dzibilchantun en chichen itza. Beide tempels zijn zichtbaar zo gebouwd dat op de wisselingen van de seizoenen het licht van de zon een unieke verschijning teweegbrengt. In dzibilchantun schijnt de zon dan precies door de ramen van de tempel. Bij chichen itza brengt de zon een combinatie van licht en schaduw waardoor het lijkt alsof er een slang de trap op en af loopt.
Voor de maya's was dit heel praktisch. De tempel was voor hun eigenlijk een klok. Als de mensen dit zagen gebeuren wisten ze welk seizoen eraan kwam. Hier konden ze rekening mee houden met het verbouwen van hun gewassen. Komt het regenseizoen eraan? Is het al tijd om te zaaien?
De priesters die deze tempels lieten bouwen keken veel naar de sterren. Hun wijsheden haalden ze zo uit het heelal. Omdat ze zo vaak naar de sterren keken wisten deze mensen precies hoe de sterrenhemel eruit zag en welke veranderingen plaatsvonden, daar maakten ze handig gebruik van.
Zo hadden de maya's twee kalenders voor zichzelf gemaakt. Eentje van 365 dagen, de Haab, (net als de onze), die bestond uit 18 maanden van 20 dagen + 5 losse dagen. De andere kalender heeft 260 dagen, de Tzolkin, en die bestond uit 13 maanden van 20 dagen, dit was een religieuze kalender. Een keer in de 52 jaar komen deze kalenders samen, dat was dan een belangrijke periode, de kalenderronde was voltooid. In zo'n periode werd er een nieuwe etage op de tempel gebouwd. Zo kan je aan de tempel hoogte zien hoeveel kalenderronden er zijn geweest. De maya hielden verder geen jaartelling bij, dus iedere 52 jaar begon de telling opnieuw. Wij zijn in chichen itza bij http://www.mayacalendar.com/f-introduccion.html geweest, lees daar meer over deze kalenders.
Maar dit is niet het mysterieuze aan de maya's. Het gaat om een andere telling die eigenaardig is, de zogenaamde long count. Deze telling was in het leven geroepen om data over een langere periode dan 52 jaar te kunnen benoemen.
De long count geeft met 5 getallen aan welke dag het is. Deze getallen zijn:
De dagen worden opgeschreven als baktun.katun.tun.uinal.kin en worden bij elkaar opgeteld. Het aantal dagen wat je overhoudt is het aantal dagen vanaf het begin punt. Het begint allemaal op 0.0.0.0.0 en dat is 11 augustus 3114 BC. 9.12.6.5.8 is dan 14 september 678 AD. De telling zou volgens sommige mensen eindigen op 13.0.0.0.0, en dat is 21 december 2012 AD.
Dat deze telling eindigt op dit punt is opmerkelijk. Hier is niet iedereen het over eens. Er zijn waarschijnlijk ook hogere orde tellingen, boven de baktun komt de piktun. Persoonlijk vraag ik me ook af waarom de baktun bij 13 eindigt en niet bij 20, zoals de rest, de maya's tellen tenslotte met base 20.
Hoe dan ook, de datum 21 december 2012 heeft er iets magisch door gekregen en ik ben op Internet eens gaan rondstruinen wat dat teweeg brengt.
De maya's dachten in cycli. Op zich niet raar, want dat doen wij ook. Ieder jaar, na 365 dagen, begint bij ons ook de telling opnieuw. Het wordt weer lente, zomer, herfst en winter en alles lijkt zich te herhalen. 365 dagen is gebaseerd op het rondje van de aarde rond de zon. Vanaf de geboorte van Jezus zijn we cycli gaan tellen, dat is onze 'long count'. In het heelal zijn er meerdere cycli te onderscheiden. Een daarvan is een cyclus van 24000-26000 jaar (over de exacte hoeveelheid zijn de meningen verdeeld). Deze cyclus wordt ook wel een groot jaar genoemd.
Deze cyclus heeft alles te maken met de as van de aarde. We weten dat een keer per kalenderjaar de as het dichts bij de zon is, op 21 juni en een keer per jaar het verst verwijdert, op 21 december. Dit heet de solstice. dit zijn dus twee belangrijke data. Net als bij de maya's. 21 maart en 21 september is de as van de aarde recht ten opzichte van de zon, de zon staat dan boven de evenaar, dit heet de equinox. Lees meer op http://en.wikipedia.org/wiki/Solstice.
Door de kracht van de zon en maan (en planeten en sterren) draait de aarde niet elk jaar hetzelfde om zijn as, maar de as draait ook. Het lijkt hierdoor alsof de noord- en zuidpool een rondje draaien. De as van de aarde heeft zijn rondje gedraaid in een groot jaar, +-26.000 kalenderjaren. Dit heet precessie, lees meer over precessie op http://en.wikipedia.org/wiki/Precession_(astronomy).
Wat interessant is zijn de effecten van deze precessie, dit zijn de twee belangrijkste gebeurtenissen in een groot jaar:
In het grote jaar draait de aarde door de twaalf gedefinieerde sterrenstelsels, de zodiac. Zie http://en.wikipedia.org/wiki/Zodiac. De sterren staan vanaf de aarde gezien dus niet ieder jaar op dezelfde dag ook op dezelfde plaats. En wat nu zo bijzonder is, wat de maya misschien al voorspelde, is dat op 21 december 2012 de zon precies op het centrum van ons sterrenstelsel staat vanaf de aarde gezien. Zie: http://alignment2012.com/whatisga.htm. Is dit het begin van het nieuwe grote jaar, een nieuw rondje van +-26000 jaar?
Deze quote kwam ik tegen:
' Perhaps the greatest gift the Mayan culture has given our world is the Zero Point to the Precessional Cycle of 26,000 years. Through the 2012 date in their calendar, they have indicated the importance of the Galactic Equator and it relevance to the Precessional Cycle, thus giving us the ability to now pinpoint the exact Time on our Galactic Clock. - http://www.bibliotecapleyades.net/esp_2012_01.htm '
Als je verder gaat surfen op zoek naar informatie over 2012 kom je de raarste verhalen op internet tegen. Er zijn tientallen theorieen, die mensen verzinnen. In hun zoektocht naar de zin van het leven brengen mensen de leukste, maar ook verschrikkelijkste scenario's tot leven.
Veel scenario's, maar wat is nu de diepere betekenis hier achter? Is er uberhaupt wel een betekenis? In ieder geval voor mij is dit een moment om weer eens goed te onderzoeken wie ik ben, wat ik ben en waar ik eigenlijk ben. Hier is een leuke ingang naar andere sites en nog een trigger om eens goed over 2012 na te denken: http://smokingmirrors.blogspot.com/2009/02/precession-of-equinox-and-2012.html.
Ikzelf geloof wel in de cyclische aard van de natuur, alles ontstaat en vergaat. Er komt een dag en die gaat weer voorbij. Er komt weer een dag en die gaat ook voorbij. Die dag was niet hetzelfde als de eerste, maar ook niet compleet anders. Ik word 37 en dat gaat voorbij, ik wordt 38 en dat gaat ook voorbij. Ik ben een jaar ouder, niet dezelfde persoon, maar ook niet compleet anders. Er is ook een dag, dan ga ik dood, dat lijkt anders, vanuit mijzelf bekeken. Maar op een ander niveau is dat niet zo. Bekijk het eens vanuit de mensheid. Als je het over een langere periode bekijkt worden er mensen geboren en gaan er mensen dood. De ene mens is niet hetzelfde als de andere, maar ook niet compleet anders. Er is dus niets bijzonders, ook niet aan dood gaan. Alles ontstaat en vergaat, dat is de natuur, dat is zoals het is.
Wat betekent dat grote jaar nu? Wat gebeurt er aan een begin van zo'n jaar?
Het lijkt mij in ieder geval geen einde der tijden, een nieuw kalenderjaar is dat toch ook niet? Het mooie van het cyclische is dat iets ontstaat en weer vergaat en weer opnieuw begint. De vraag is op welk niveau deze cyclus zich gaat herhalen? Het meest voor de hand liggende antwoord daarop is dat het gewoon doorgaat, een nieuw groot jaar, niet hetzelfde als het vorige grote jaar, maar ook niet compleet anders. Daarom zal er op deze dag hoogstwaarschijnlijk niets gebeuren, net zoals op 1 januari ook nooit iets gebeurt. Dit is vanuit de aarde, vanuit onszelf bekeken.
Je kunt het ook vanuit de ruimte bekijken, vanuit het ontstaan en vergaan van planeten. Op dit hoger niveau kan de cyclus ook vergaan en weer opnieuw beginnen. Dat betekent dat de aarde doodgaat en weer herboren wordt. Een nieuwe aarde, niet hetzelfde als de vorige, maar ook niet compleet anders. Dit lijkt me echter hoogst onwaarschijnlijk, want waarom zou dit juist aan het begin van een nieuw jaar plaatsvinden? (Mensen gaan toch ook niet per definitie op hun geboortedag dood? Die kans is juist erg klein.) Bovendien kan je het vergaan van de aarde niet voorspellen als je het vanaf de aarde zelf bekijkt. Je moet dan het niveau hoger begrijpen. Ooit zal er dus wel een nieuwe aarde moeten ontstaan, misschien wel morgen of anders over miljoenen jaren. Dit is ook de natuur, niet bijzonder.
Als je het niet-cyclisch bekijkt zijn er andere mogelijkheden, interventies van buitenaf, god komt, of de duivel, of een alien, of een nieuwe dimensie, of een planeet. Allemaal niet te voorspellen en mijns inziens hoogst onwaarschijnlijk.
De tweede wet van kepler (law of areas) geeft aan dat de cyclus van de aarde niet op elk gebied even snel is. Het pad gaat sneller dichtbij de zon en langzamer verder weg van de zon. Lees meer hierover op: http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/HBASE/Kepler.html.
Dit zou de turbulente tijden van het moment kunnen verklaren. Op het moment staat de aarde dus misschien dichter bij de zon, dat zou de opwarming van de aarde heel goed verklaren. Rond de periapsis, het moment dat de aarde het dichtst bij de zon is, is de snelheid van de aarde ook het grootst, wat veel verandering teweeg brengt, denk weer aan het klimaat, maar dan vooral aan stormen, aardbevingen etc.
De aarde begint aan een nieuw groot jaar. Het nieuwe grote jaar kan het begin zijn van een nieuwe tijd, misschien komt er een nieuwe lente aan. De ellende op de wereld geeft aan dat we diep in de winter zitten, maar er komt een nieuwe tijd en dan verandert dit. Dit is ook het cyclische van de natuur, ellende ontstaat en vergaat. Maar dit zal niet zonder slag of stoot gaan en kan iedereen persoonlijk raken. Is 2012 deze lente, het begin van de nieuwe tijd? Dit omslagpunt zal niet op 1 datum zijn, maar reken eerder op 100 jaar. De grote verandering zal dus plaatsvinden tussen 1950 en 2050, waarna we hopelijk een gelukkigere periode ingaan. 2012 is het jaartal dat de maya's hanteren, 1998 wordt wel door moderne astrologen genoemd. Als we in 2050 een wereld hebben, waar het minder om geld, macht en oorlog draait, maar meer om vrede, delen en elkaar helpen, dan zou ik heel blij zijn.
Eigenlijk is het tijdsmoment waar wij voor staan gewoon een nieuwe ronde met nieuwe kansen.
http://www.homepage.montana.edu/~geol445/hyperglac/time1/milankov.htm, geeft nog andere cycli die van belang zijn. Dit is voor diegene die zich er nog verder in willen verdiepen. Ik denk dat ik het hier even bij laat.
Wel heb ik gelezen dat er andere beschavingen als de maya's een soortgelijke historie/kalender hanteren, van deze andere oudere beschavingen heb ik het verhaal van de hindu's hieronder proberen uit te pluizen en te integreren.
De hindu verdelen het pad van de aarde en de zon in 8 stukken. Zij verhalen over
Deze tijden hebben ieder een opgaande lijn en een neergaande lijn. Als we beginnen met de opgaande lijn, dan is de eerste Kali Yuga de overgang naar een nieuwe tijd. Veel restanten uit de oude tijd moeten nog vernietigd worden, maar een nieuwe dag breekt aan. Zeg maar het midden van de winter. De Dwapara Yuga die daarop volgt brengt de nieuwe tijd, nieuwe dingen ontstaan en komen tot bloei. Zeg maar het einde van de winter en begin van de lente. In de zilveren tijd volgroeit alles, zeg maar de zomer. In de gouden tijd is het tijd om te oogsten, het eind van de zomer. Het toppunt is nu bereikt en dan treedt ook het verval in. Eerst een tweede gouden tijd, maar nu in neergaande lijn, het begin van de herfst. Daarna volgt de neergaande zilveren tijd, waarin alles afbrokkelt, de herfst. Vervolgens komt de neergaande Dwapara Yuga, Het einde van de oude tijd, het einde van de herfst en begin van de winter. De neergaande Kali Yuga is vervolgens de afsluiting van de oude tijd en nadert het midden van de winter. Vervolgens begint het rondje opnieuw.
Een rondje van de Hindu duurt 24.000 jaar. De opgaande lijn is 1200+2400+3600+4800 is 12.000 jaar. De neergaande lijn duurt 4800+3600+2400+1200 en dat is ook 12.000 jaar.
Volgens http://dwaparayuga.com/2007/12/dwapara-yuga-timeline-with-brief-review.html was 500AD het nulpunt, 2012AD is aan het (relatieve) begin van de dwapara yuga. De Kali Yuga geeft het einde van een tijdperk aan en het begin van een nieuwe. In de Dwapara yuga komt dit nieuwe tijdperk tot bloei. Dit is de overgang waar we nu in zitten volgens de hindu.
http://cycle-of-time.net/cycles_of_precession.htm legt dit goed in detail uit.
Uit deze vergelijking met de Hindu heb ik drie opmerkelijke dingen voor mezelf gehaald.
Als laatste heb ik geprobeerd het grote jaar van de aarde in een plaatje weer te geven, met daarin de belangrijkste jaren volgens de maya's, hindu's en de moderne wetenschap.
De cyclus van 24000 jaar, het grote jaar, heb ik getekend als een eclips en opgevat als een rondje wat de aarde en de zon samen (en misschien wel gezamenlijk met ons sterrenstelsel) maken.
Binnen in de eclips heb ik de jaartelling van de hindu opgenomen. De linkerkant is het 0 punt en de bovenkant is de opgaande lijn. De rechterkant is het keerpunt en de onderkant is de neergaande lijn. Dit 0 punt noem ik het 'dieptepunt', dit is het einde van de neergaande lijn. De opwaartse lijn begint dan de eerste 1200 jaar met opruimen van de ellende van de vorige cyclus. De periode daarna heb ik 'het nieuwe begin' genoemd, aan het begin van de opwaartse dwapara yuga. Aan het eind van de opwaartse lijn wordt het 'hoogtepunt' bereikt. Dit werkt nog twee perioden door waarna 'het verval' zijn intrede doet, aan het begin van de neerwaartse dwapara yuga.
Buiten de eclips heb ik onze jaartelling opgenomen. Het beginpunt van de opwaartse kali yuga zou 500 AD moeten zijn. Met dat gegeven heb ik in de groene vierkanten alle overgangsdata van de hindu kalender weergegeven. Als we dan naar de maya kalender kijken, die loopt van 3114 BC tot 2012 AD, dan zie je dat die precies de 'donkere periode' van de hindu kalender is, vanaf het intrede van het verval tot aan het nieuwe begin.
Het tijdperk rond 3100/3000 BC is ook interessant. Ik heb op meerdere plekken gelezen dat dit een belangrijk tijdperk in de geschiedenis was volgens de moderne wetenschap. Ik laat het aan de lezer over om hier meer over te zoeken.
Ook opmerkelijk is dat Krishna, uit het hinduisme, bij de intrede van het verval zijn verhaal over hinduisme komt doen. De Bhagavad Gida is van deze periode. Krishna vertelt daarin dat de donkere periode eraan komt en dat hij dit boek geeft om door deze periode heen te komen, waarna aan het eind weer een lichte periode komt. Ook Boeddha en Jezus laten zich in de donkere periode zien en noemen zichzelf een lichtpunt in de duisternis.
Als laatste heb ik het 'middelpunt van ons sterrenstelsel' weergegeven met een groene balk, rond het jaar 2012 (of 1998). Dit is het punt waarop de zon in 1 lijn staat met het middelpunt van de galaxy, vanaf de aarde gezien. Daarom heb ik in ons kalenderjaar 2012, de aarde op 21 december precies aan het begin van zijn baan om de zon gezet (warme winters en koude zomers). 12000 jaar later zou 21 december dan het verst van de zon moeten afliggen. (koude winters en warme zomers). Dit is gevisualiseerd in de lichtblauwe eclipsen van de jaarkalender.
Heel bijzonder aan deze tekening is dat de telling van de hindu's die begint met 1200 jaar, dan 2400, vervolgens 3600 en later 4800 jaar precies overeenkomt met de tweede wet van Kepler, die aangeeft dat niet op elk gebied van de eclips de snelheid gelijk is. De snelheid is groter bij periapsis. Wat betekent dat er 'iets' moet zijn waaromheen dit rondje van 24000 jaar gemaakt wordt. Dit is het bolletje met het vraagteken '?'. Hier vind ik niks over op internet, maar mijn vermoeden is dat er wel 'iets' moet zijn. Een ander sterrenstelsel, of een soort van zwaartepunt waarom dit rondje wordt gemaakt. Of misschien zorgt de stand van de zon en aarde ten opzichte van elkaar al voor de versnelling.
Mocht iemand dit plaatje kunnen verduidelijken, informatie over het '?' hebben of gewoon iets er over kwijt willen, aarzel dan niet om contact op te nemen via mijn email.
Ik vond het leuk om hier eens over na te denken. Ik hoop dat jij het interessant vond om te lezen. Je hoeft dit zeker niet voor waar aan te nemen, maar wat mij betreft lijkt het tijd voor iets nieuws. Of 2012 daar nu juist een aanleiding voor is of niet. Als je kijkt naar het nieuws van de afgelopen jaren/decennia, dan is er een en al ellende op deze wereld. Het wordt tijd dat we daar over nadenken! Ieder afzonderlijk, maar ook de mensheid als geheel. Waar gaan we naar toe? Naar zelfvernietiging? Of is er verandering mogelijk.
Zoals gezegd geloof ik in de natuur van het ontstaan en vergaan van dingen. Dat betekent dat deze ellendige tijd eens voorbij zal zijn. Er heerst nu armoede, oorlog, hebzucht etc. Maar eens zal er een nieuwe tijd ontstaan die weer alles in evenwicht brengt, In die tijd is er geen plaats voor ellende en heerst er geluk voor iedereen, vrede en een altruistische instelling. Als 2012 daar een keerpunt in is, dan wil ik daar graag aan bijdragen. Want we zijn niet vanzelf in deze ellende terecht gekomen, we zijn zelf verantwoordelijk voor onze eigen ellende en we moeten ons er dus ook weer zelf uithalen.
Denk er goed over na, wat is voor jou belangrijk?
juni 2009,
Herman van Dompseler